Fleche de Wallonie 2004

Met 4 toerclub leden rijden we de Ardenner klassieker de Waalse pijl vanuit Spa. Je kan kiezen uit 3 afstanden: 212, 160 en 120 km. Ik kies als enige voor de korte versie van 120km (het Pijltje) met toch nog 2300 m hoogteverschil.

De andere 3 gaan de 160km doen met ca. 3000 m klimwerk, zodat we toch nog redelijk tegelijk terug in Spa kunnen zijn. Het is vandaag een zonnige maar erg koude dag. Er is nachtvorst geweest en bij de start om 8uur is dat nog goed te voelen. Ik hoorde later dat het toen 2 graden Celsius was. Al meteen buiten Spa scheiden de routes van de verschillende afstanden om later in het parcours weer bij elkaar te komen en de "berg"zone door elke deelnemer te laten rijden. Mijn 1e col is de cote de la Croix Jacques naar Stoumont. Een goede opwarmer, die hard nodig is om de bittere kou in de afdaling op te compenseren. Dan dalen naar Targnon en de 2e klim de Côte de Xhierfomont naar Rahier, ook geen lastige. Na de Cote de l' Ancienne Barriere kom ik op de route van alle andere deelnemers en staat de Cote de Bergeval op de lijst. Beiden zijn doorsnee Ardense klimmen. Bij Grand Halleux laten we de afslag naar de Wanne links liggen en gaan een weggetje verder naar het oosten, de cote de Mont Le Soie. Een flinke steile met een slecht wegdek, hoewel het bovendeel is onlangs opnieuw geasfalteerd. Voor Belgie is dit vrij uniek, want bijna alle wegen zijn al heel lang geleden voor het laatst voorzien van asfalt. Meestal worden de gaten opgevuld met een flinke bobbel erbovenuit. Na een korte afdling is mijn 1e controle in Petit Thier. Hier kunnen we naast bananen en halve gevulde koeken ook het vocht in de bidons aanvullen. Een voor Ardense begrippen wat langere vlakke weg naar Recht volgt en de volgende klim ligt er weer. Een steil slingerende weg door weilanden met de naam Cote de Ligneuville. Ook hier zijn geen problemen, maar de lengte wordt onderschat. Na de cote de Beaumont komt Stavelot in zicht. De beruchte Cote le Stockeu ligt hier aan de rand van het stadje. Een echte kuitenbijter van 22%. Op de steilste stukjes komt mijn voorwiel met iedere trap iets los van het wegdek. (Toch eens trainen om langer staande te fietsen). Bij het monument van Eddy Merckx is het steilste deel bedwongen en kan er normaler worden doorgefietst. Na een afdaling gaat het via de steile (17%) Wanneranval naar de Wanne. Even buiten het gehucht richting Trois Ponts staat de skilift te wachten tot er weer sneeuw zal liggen en een mooi uitzicht over Stavelot. Afdalen naar Trois Ponts in het dal en net buiten de bekende toeristenplaats Coo gaat het weer steil omhoog via de Thier de Coo. Weer een obstakel met een percentage van 20%. Op de top is controle en de voorzieningen zijn hier goed. Flesjes Spa, brokken chocolade, peperkoek en wafels, zoveel als je wilt. Een goede verzorging door de organisatie en dat voor een schappelijk inschrijfbedrag van € 5 voor deze tocht. Afdaling richting Stavelot en dan de klim van de Haute Levee. Weer een helling van 10% en een weg die nauwelijks breed genoeg is om een auto te laten passeren. Sinds hier een vrachtauto met verf Stavelot is ingedenderd en een halve straat met huizen in de hens heeft gejaagd, is de weg sterk versmald met een betonnen middenberm en het verkeer wordt hierdoor gedwongen vaart te minderen. Na de top de afdaling naar Ruy om de laatste helling, de Rosier te nemen.  5 km klim van een goed gehalte en mooie doorkijkjes over het fraaie dal.  Na de Rosier zit het klimwerk erop en kan er gedaald worden naar het eindpunt in Spa. Terug in Spa wacht ik tot de andere 3 heren binnen komen en moet het verloren vocht worden aangevuld. Vastvoedsel is voorzien in de vorm van een broodje braatworst van de grill. 5,5 uur fietsen over 120km. Een goed gepijlde tocht door de mooiste stukjes Ardennen. Kennis gemaakt met een paar mij onbekende hellingen, zoals de Thier de Coo en cote de Mont Le Soie. Prachtig zonnig weer, maar bar koud tijdens de afdalingen, vooral koude handen, schouders en voeten.